دختر بچه دوساله ای که موی بچه ها را می کشد، پسر سه ساله ای که وقتی دوستانش به اساب بازی های او دست می زنند، گریه می کند و دختر دو و نیم ساله ای که برادرش را با هل دادن و کتک زدن از اسباب بازی های خود دور می کند. این کودکان با وجود آنکه تفاوت سنی دارند، در یک چیز مشترک هستند و آن استفاده از زور برای حل مشکلات است. والدین از خود می پرسند آیا استفاده از زور برای حل مشکلات درست است؟ و پاسخی که بدان دست می یابند مثبت است زیرا بچه های کوچک هنوز راه حل دیگر را نیاموخته اند. والدین با آموزش راه حل های دیگر می توانند رفتار آنان را تغییر دهند. اگر فرزندتان احساس کند که شما از حقوق او دفاع خواهید کرد از دعوا کردن خودداری می کند. او باید به بی طرفی شما اعتماد داشته باشد.
نکاتی که والدین هنگام برخورد و جنگ و دعوای کودکان باید مورد توجه قرار دهند:
۱- اگر فرزند کوچک تر شما موجب آزار و اذیت فرزند بزرگتر می شود، محل بازی آنها را از یکدیگر جدا کنید.
۲- سرزنش کردن فرزند کوچکتر در زمانی که مقصر است و فرزند بزرگتر را اذیت می کند، سبب می شود که فرزند بزرگتر احساس کند شما قضاوتی عادلانه داشته اید، البته ممکن است فرزند کوچکتر گیج و مبهوت شود اما نگران نخواهد شد.
۳- هنگامی که فرزند کوچکتر موجب اذیت و آزار فرزند بزرگتر می شود، شما با فرزند بزرگتر همدردی کنید و به او توضیح دهید که برادر یا خواهرش هنوز کودک است و او باید چیزهای زیادی به فرزند کوچکتر بیاموزد. فرزند کوچکتر را نیز در آغوش گرفته و ببوسید تا از عشق مادری محروم نشود.
۴- فرزند بزرگتر را برای تمام روز از فرزند کوچکتر جدا نکنید، اجازه دهید گاهی اوقات با هم بازی کنند و درگیری های جزئی آنها را نادیده بگیرید.
۵- به فرزند بزرگتر خود مسئولیت واگذار کنید تا بتوانید با بدخلقی های فرزند کوچکتر برخوردی مسئولانه داشته باشد.
۶- برای بررسی اینکه آیا تغییر در رفتار فرزندتان به وجود آمده است یا نه، از آموزگاران او پرس و جو کنید. ممکن است شما تلاش کنید تا از بروز مشاجره و دعوا در خانه جلوگیری به عمل آورید اما در رفتار خشونت آمیز فرزندتان تغییری مشاهده نکنید. کودکان اغلب در خانه بیش از محیط بیرون دعوا می کنند، بنابراین ممکن است رفتار پرخاشگرانه آنها در محیط خارج از خانه تغییر کرده باشد اما هنوز این تغییر در محیط منزل نمایان نشده باشد. از طریق گفت و گو با معلمان می توانید از انجام این تغییرات آگاه شوید.
۷- اگر فرزندتان دریابد که شما بی طرف هستید و از حقوق وی دفاع می کنید، او نیز بخشندگی و تحمل خود را افزایش می دهد و خشمگین نمی شود.
۸- از فرزندان خود انتظار نداشته باشید که همه وسایل خود را در اختیار دیگران قرار دهند.
۹- شما نباید در تمام دعواهای فرزندان تان دخالت کنید؛ اگر از داوری دست بردارید؛ فرزندان شما هم چگونگی حل مشکلات خود را خواهند آموخت.
۱۰- بعضی از کودکان برای برقراری ارتباط با والدین خود ناگزیر می شوند دعوا کنند. به جای داوری و قضاوت در این نوع دعواها، با فرزندان خود بازی کنید و با آنها ارتباط برقرار سازید.